من باید چیکار کنم تا تو به باور برسی

دردم رو به کی بگم ای که برایم نفسی

نتونستم که بفهمم واسه چی دلواپسی

تو خیال نکن که جای تورو میگیره کسی

تو با یک بهت غریبانه ی معصوم

تو با یک نگاه عاشق ولی مظلوم

نمی دونم این گناه چه کسی بود

که به ناباوری عشق شدی محکوم

پشت یک ابر سیاه نمی شه خورشید رو دید

در مه آلوده ی شب آخر جاده رسید

وقتی از نا باوری قلب توپژمرده شد

سخته....از دریای عشق حتی یک قطره چشید